Cantos regalos de Reis por neno: que é razoable e como limitalos
Non existe un número correcto nin un estudo que o fixe. Como orientación, entre tres e cinco regalos en total, sumando todas as casas, é o que un neno pode abrir, mirar e usar. O que conta é o total, non o que trae cada un.
A pregunta adoita chegar o 6 de xaneiro pola tarde, co salón cheo de papel e un neno que xoga cunha soa cousa, ou coa caixa. Para entón xa é tarde. O momento de decidilo é novembro.
Non hai un número oficial
Ningún organismo nin estudo que puidésemos comprobar fixa cantos regalos debe recibir un neno. A cifra de «tres a cinco» que damos arriba é unha orientación práctica, a mesma á que chega a regra dos catro regalos, que tampouco ten unha orixe científica identificable. Desconfía de quen presente un número como norma.
O que si contan moitos pais, sen que sexa un dato medido:
- Os máis pequenos deixan de abrir con interese aos poucos paquetes.
- Cantos máis regalos, menos tempo lle dedica a cada un ese día e os seguintes.
- Os que acaban usándose son poucos, e case nunca coinciden cos máis caros.
Que é a «síndrome do neno hiperregalado»
É unha expresión popular que aparece cada decembro na prensa. Non é un diagnóstico clínico nin figura nos manuais de psiquiatría ou psicoloxía. Describe algo que moitos pais recoñecen: un neno que recibe tanto que non valora nada, pide máis e tolera mal un «non».
Úsaa como unha etiqueta cómoda para un exceso, non como unha enfermidade que o teu fillo poida ter. Un 6 de xaneiro con demasiados paquetes non causa ningún trastorno. O problema, se o hai, vén do costume de todo o ano, non dun día.
Contade o total, non por casa
O erro habitual é que cada casa aplica o seu propio límite razoable. Tres regalos na casa, tres onda uns avós, tres onda os outros e dous dos tíos son once.
| Quen | Reparto posible |
|---|---|
| Reis da casa | O regalo principal da carta e un libro |
| Avós maternos | Algo que precisa: roupa, mochila, material deportivo |
| Avós paternos | Un xogo de mesa para xogar con eles |
| Tíos e padriños | Un regalo conxunto entre todos, ou un detalle cada un |
É un exemplo, non un modelo que haxa que copiar. O importante é que alguén leve a conta, e o normal é que sexan os pais.
Como dicírllelo aos avós
É a parte difícil, porque regalar é a súa forma de estar presentes.
- Falade en novembro, antes de que mercasen. Despois só queda agradecer.
- Pedide algo concreto en lugar de prohibir. «Fáille falta un abrigo e quere este xogo» funciona mellor ca «non lle merquedes tanto».
- Propoñede un mellor en lugar de varios. Quen quere gastar pode facelo nun só regalo de máis calidade.
- Ofrecede alternativas que non son paquetes: unha entrada, unha excursión, unha tarde xuntos, unha achega a algo grande.
Se celebrades Papá Noel e Reis
Dúas datas non deberían significar o dobre. O total do neno tería que ser o mesmo, repartido. Explicámolo en Papá Noel ou Reis Magos: como repartir os regalos.
Se xa se vos foi das mans
- Gardade parte dos regalos sen abrir e sacádeos ao longo do inverno. Un xogo novo en febreiro recíbese mellor ca o sétimo paquete do día 6.
- Antes do Nadal, revisade co neno o que xa non usa para doalo. Fai sitio e dálle unha idea do que ten.
- Con irmáns, cambiade varios regalos individuais por un para compartir.
Menos non é peor
Poucos regalos obrigan a escoller ben, e iso comeza pola carta. En que pedir a cada idade hai ideas para que o neno ordene o que de verdade quere. E nos regalos de Reis están os que mellor aguantan o paso de xaneiro.
